Daar ligt ‘ie dan: het voorstel LHBT+ waarmee het college wordt gevraagd een programma op te stellen, waardoor LHBTI-inwoners zich gehoord, gezien en gesteund voelen.

Dit voorstel is het resultaat van het initiatiefvoorstel van DSN om jaarlijks de regenboogvlag op het gemeentehuis te hijsen. Dat voorstel haalde het niet, maar LHBT stond daarmee wel in een keer op de politieke kaart van Soest. En dankzij de collegiale steun van D66, GroenLinks en Burgerbelangen leidde ons initiatiefvoorstel tot de breed gedragen verkenning naar de noodzaak van gemeentelijk LHBT-beleid.

En die noodzaak bleek er te zijn, zo heeft u allen kunnen meemaken tijdens de uiterst succesvolle bijeenkomsten met inwoners en maatschappelijke organisaties eerder dit jaar. En voor wie er toen niet bij was …. alles is terug te lezen in de verslagen van die bijeenkomsten, die als bijlagen bij dit voorstel zijn gevoegd.

Het nu voorliggende voorstel is mede ondertekend door CDA en Soest2002, nadat een eerder voorstel in april niet haalbaar bleek door onder andere het woord ‘beleid’. Want hoewel we in Soest wel onderwijsbeleid, jeugdbeleid, hondenbeleid, vrijwilligersbeleid, sportbeleid en nog zo wat kennen, doen we in dit geval niet aan doelgroepenbeleid.

Ik waardeer het zeer dat beide partijen zich hebben aangesloten bij dit voorstel. Natuurlijk kan het nog altijd beter en mooier … of zoals een bekende homoseksuele Belgische politicus het onlangs zei:

Wij blijven doorgaan omdat we dag in dag uit voelen wat voor invloed zelfs de kleinste discriminatie kan hebben. Als je je hele leven als ‘minder’ behandeld wordt, ben je niet tevreden met ‘bijna goed’, dan ga je voor het volle pakket.

Dat betekent niet dat hetero’s geen goede voortrekkers kunnen zijn binnen onze beweging. Er zijn er heel wat die hun nek voor ons uitsteken. Ze waren er gelukkig ook op momenten dat het voor ons te moeilijk was om zelf naar buiten te kunnen komen. Zowel op straat als in de parlementen streden en strijden ze zij aan zij met ons. Waren zij er niet geweest, dan stonden we waarschijnlijk niet waar we nu staan. En daar moeten we dankbaar voor zijn.

Maar er is een groot verschil tussen steun geven en het gezicht van dat gevecht voor gelijke rechten zijn. Vraag je gewoon eens af hoe geloofwaardig het zou zijn mochten de vrouwenverenigingen hun eisen alleen door mannen laten verdedigen?

Nothing about us, without us. Zo zeggen ze dat in het Engels. En dat geldt zowel voor de actie van de vrouwenbeweging, het gevecht tegen de achterstelling van mensen met een beperking, de strijd tegen discriminatie van etnisch-culturele minderheden als voor de emancipatie van LHBT-plussers.

LHBT-plussers zijn overal ter wereld met elkaar verbonden. Zelfs al kennen ze elkaar niet, hebben ze een andere culturele achtergrond of komen ze uit verschillende sociale klassen, toch hebben ze op een zeker moment allemaal voor dezelfde vragen, dilemma’s en keuzes gestaan. Vertel ik het mijn moeder of niet? En wat als… ?

Nothing about us, without us. En aanvaard ons zoals we zijn. Het klinkt zo logisch, zo vanzelfsprekend. Maar ook vandaag is het nog niet verworven. Een reden te meer om door te zetten.Tot zover de wijze woorden van de Brusselse staatssecretaris. Ik kan daar alleen nog maar aan toevoegen dat ik erop vertrouw dat het LHBT+-actieprogramma dat straks in de steigers wordt gezet sámen met onze LHBT-inwoners vorm en inhoud krijgt . Want om hen gaat het, niet om ego’s, achterbakse trucjes of aankomende gemeenteraadsverkiezingen.

Nothing about us, without us. Dat is wat hier telt. Het begin is er en daarom stemt DSN natuurlijk in met het voorliggende voorstel. Ik hoop dat alle andere fracties dat ook doen.